اختیار ذوق و شوق در دست توست:
بر اساس نظریه خودتعیینگری، انگیزه درونی زمانی پایدار میماند که سه نیاز اساسی خودمختاری، شایستگی و ارتباط ارضا شود. در این جمله، گوینده خودمختاری را به طرف مقابل میدهد، اما اگر آن طرف از این قدرت سوءاستفاده کند، انگیزه از بین میرود. جالب اینجاست که تحقیقات نشان میدهد انتظار پاداش (نه خود پاداش) دوپامین بیشتری آزاد میکند. اینجا گوینده منتظر پاداش از طرف مقابل است. سوال: آیا بهتر نیست ذوق خود را وابسته به دیگران نکنیم؟
راهکار:
این نقلقول را میتوان به هر نوع پیگیری در زندگی تعمیم داد: انگیزه اولیه باید از سوی فرد باشد، اما بقای آن نیازمند بازخورد مثبت از محیط است. اگر طرف مقابل به ذوقت جان ندهد، شاید زمان آن رسیده که انرژی را به سمت دیگری هدایت کنی.