احترام به بزرگترها با حفظ شان و بزرگمنشی:
مطالعات روانشناسی اجتماعی نشان میدهد که «احترام» دو نوع است: احترام مبتنی بر جایگاه (deference) و احترام مبتنی بر شایستگی (respect). در فرهنگهای شرقی، اغلب فقط نوع اول آموزش داده میشود، اما پژوهشها میگویند احترام پایدار زمانی شکل میگیرد که فرد هم از نظر اخلاقی و هم از نظر مهارتی، لایق آن باشد. جالب است بدانیم در آزمایشی در دانشگاه استنفورد، افرادی که صرفاً به خاطر سن یا مقام احترام دریافت میکردند، در بلندمدت اعتبارشان را از دست میدادند. آیا این تمایز در جامعهی ما جا افتاده است؟
راهکار:
این جمله به اصل «احترام دوطرفه» اشاره دارد: احترام به سن و سال، وابسته به رفتار و منش فرد است. برای تقویت این مفهوم، میتوانی مثالی از یک بزرگتر واقعی بزنی که با تواضع و جوانمردی اعتبارش را حفظ کرده.