آهسته بخند، آرام گریه کن؛ راز حفظ شادی در دل غم:
پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد خندههای آرام و عمیق، ترشح اندورفین را افزایش میدهند اما فریاد شادی میتواند سیستم اعصاب سمپاتیک را فعال کرده و سطح کورتیزول را بالا ببرد. از آن سو، گریهی بیصدا هورمونهای استرس را از طریق اشک دفع میکند، در حالیکه گریه با ناله، مغز را در حالت هشدار نگه میدارد. آیا بدن ما بیآنکه بداند، این حکمت را اجرا میکند؟
راهکار:
در روانشناسی «تنظیم هیجانی» گفته میشود ابراز ملایم احساسات از دو قطبیشدن مغز جلوگیری میکند. انگار این شعر پیشنهاد میدهد هیجانهایت را زیر نور کمرنگ پردازش کن تا رنگشان نپرد. شادی آهسته، از شوک ناگهانی غم در امان میماند و غم آرام، روزنه امید را نبسته نگه میدارد.