نام نیک رفتگان؛ چگونه اعتبار پس از مرگ جاودانه میماند؟:
نظریه «مدیریت وحشت مرگ» در روانشناسی اجتماعی میگوید اشتیاق به «نام نیک» پس از مرگ، یک سپر دفاعی در برابر اضطراب فناست. شبکههای اجتماعی امروز همان نقش هرمهای مصر را بازی میکنند: میخواهیم در یادهاب جمعی زنده بمانیم. جالب اینجا که در روم باستان «damnatio memoriae» مجازاتی بود که نام محکومان را از تمام کتیبهها میزدودند، یعنی مرگ دوم. آیا محتوایی که امروز منتشر میکنید، خشت ماندگارتان خواهد بود یا بمب ساعتی برای پاکسازی نامتان؟
راهکار:
از دریچه روانشناسی تکاملی، «نام نیک» نوعی بقای نمادین در ذهن دیگران است. هر کار نیک، یک آجر در مجسمه جاودانگی شما میکارَد. پس لحظهها خود مصالح رایگان مردمداریاند.