فروختن رویاها اما نه انسانها:
در روانشناسی تکاملی، رویاها مکانیزمی برای شبیهسازی تهدیدها و فرصتها هستند. فروختن آنها یعنی قطع این شبیهساز، اما نگه داشتن «آدم بودن» یعنی کد اخلاقی فطری هنوز فعال است. جالب اینجاست که در جوامع پیشرفته، آدمها برای بقا رویاهایشان را میفروشند ولی هنوز همدیگر را نمیفروشند. آیا این تضاد نشانهی بقای همدلی در میان فشارهای اقتصادی نیست؟
راهکار:
این جمله تلنگر زیبایی است: رویاها قابل تعویضاند، اما هویت اخلاقی نه. میتوانی رویاهای جدیدی بسازی بدون اینکه ارزشهای انسانیات را قربانی کنی.