حفظ عشق در قلب

حفظ هستی در قلب، با وجود دوری:

عصب‌شناسی نشان می‌دهد خاطرات عاطفی قوی، مانند عشق، شبکه‌های عصبی را به‌طور فیزیکی تغییر می‌دهند و «ردپایی» در مغز می‌گذارند که با یادآوری، همان مناطق احساسی اولیه را دوباره فعال می‌کند. آیا این «جاودانگی» در مغز، تعریف مدرنی از ماندن در قلب نیست؟

راهکار:

این حس عمیق را می‌توان با نوشتن یک نامه‌ی کامل به «هستی» یا خلق یک اثر هنری کوچک (یک طرح، یک قطعه موسیقی) برای تجسم آن عاطفه، گسترش داد.