معنی بیت حیف بیوقت گذشت و درگذشت:
ذهن انسان پدیدهٔ «گذشت زمان» را به صورت خطی درک میکند، اما نوروساینس نشان داده که هیپوکامپ و قشر پیشپیشانی هر لحظه را به صورت قطعات مجزا ثبت میکنند – یعنی «سرگذشت» ما در واقع مونتاژی از خاطرات است، نه یک جریان پیوسته. جالبتر: وقتی به چیزی به اسم «مرگ» فکر میکنیم، همان مدارهایی فعال میشوند که در مواجهه با «پایان یک پروژه» یا «خاموش شدن یک گوشی» کار میکنند. پس شاید «درگذشت» در این شعر دقیقاً یک ترمینال عصبی است. حالا سؤال: اگر زمان فقط یک توهم ذهنی باشد، آیا «حیف وقت» معنا دارد؟
راهکار:
این بیتها یادآور ارزش لحظههای نزیستهاند. شاید بد نباشد یک دفترچه از کارهایی که «یک دو روزی» به تعویق میاندازید تهیه کنید و هر هفته یکی را عملی کنید – قبل از آن که خانهاتان «درگذشت» بنویسد.