دعای عاشقانه: خُذ عُمری وَرزُقنی کَربَلا:
در روانشناسی محیطی، پدیدهای به نام «دلدادگی مکانی» (Topophilia) وجود دارد که عشق عمیق به یک موقعیت جغرافیایی خاص را توضیح میدهد. برای میلیونها انسان، کربلا نه فقط یک نقطه روی نقشه، که کهنالگوی نبرد خیر و شر است. حتی تصویرسازی ذهنی از چنین مکانی، ترشح سروتونین را افزایش میدهد. آیا این اشتیاق، پیش از هر چیز، دلتنگی برای وضوح اخلاقی در زندگی روزمره نیست؟
راهکار:
این دلتنگی برای کربلا، در عمق خود، دلتنگی برای عدالت و وضوح اخلاقیای است که در آن سرزمین تبلور یافت. شاید هر تصمیم شجاعانهای که در زندگی میگیری، تو را یک قدم به «حال و هوای کربلا» نزدیکتر کند؛ زیارت، پیش از آنکه یک سفر جغرافیایی باشد، یک جهتگیری روحی است.