«حاضر غایب» در روانشناسی توجه، همان ناهمزمانی بد...
دلتنگی در جمع؛ دلم جای دیگریست:
«حاضر غایب» در روانشناسی توجه، همان ناهمزمانی بدن و ذهن است: پژوهشها میگویند ذهن تا حدود ۴۶٪ زمان بیداری در خیالپردازی یا گذشته/آینده است. در سنت فارسی هم این تعبیر ریشه عارفانه دارد: جسم با جمع، دل با غایب. کدام «جمع» بیشتر شما را غایب میکند؟
راهکار:
بازخوانی تازه: این خط فقط دلتنگی نیست؛ روایتی از شکاف بین بدن و توجه است. جمع بیرونی کامل است، اما «حاضر غایب» بودن نشان میدهد توجه ما همیشه با مکان فیزیکی هممسیر نمیشود.