حماسه بی زن بی معناست؛ نگاهی به نقش حضرت زهرا در دفاع مقدس:
در اسطورهشناسی، ایزدبانوی جنگ اغلب مؤنث است: از اینانا و آتنا تا دورگا؛ حماسه بدون کهنالگوی زن، به پیکاری خشک و بیثمر بدل میشود. در روایت شیعه هم فاطمه زهرا «امّ ابیها»ست؛ پیامبر حماسه را از دامان او معنا میکند. «دست حضرت زهرا بر سر شهدا» یعنی حماسه، هویت خود را از مادری و شفاعت میگیرد، نه از خشونت. آیا این نگاه میتواند الگوی تازهای برای تعریف زنانه از قهرمانی باشد؟
راهکار:
این بیت را میتوان فراتر از دفاع مقدس خواند: هر کار بزرگ جمعی، اگر پشتوانه عاطفی و معنوی زنانه نداشته باشد، بیریشه میماند. پیشنهاد میکنم در ادامه، روایتهایی از زنان تأثیرگذار در پیروزیهای اجتماعی و فرهنگی را کنار این بیت بگذارید تا ابعاد تازهای از آن روشن شود.