مستی از نگاه حضرت حق و چشمان عسلی:
در عرفان فارسی، «مستی» نماد بیخودی در برابر معشوق حقیقی است. حافظ میگوید: «مستیِ عشق نیست در سر من». جالب است که طراحی چشم عسلی (رنگ کهربایی) در اشعار کهن نماد چشمهای جادویی و اغواگر معشوق است. آیا این مستی را تجربه کردهاید که منشأ آن را نه به خود، که به او نسبت دهید؟
راهکار:
این بیت یادآور شعر «عذر تقصیر به پیش حضرت حق» از حافظ است. اگر به حال و هوای عرفانی علاقه دارید، میتوانید این مصرع را در جستجوی گوگل بزنید و شرح آن را بخوانید.