حضور ما و فشاری که به دیگران وارد میکند:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «تسهیل اجتماعی» میگویند: صرف حضور دیگران برانگیختگی فیزیولوژیک را بالا میبرد. رابرت زاینس در دهه ۱۹۶۰ نشان داد این برانگیختگی پاسخ غالب را تقویت میکند؛ در کارهای ساده عملکرد بهتر و در کارهای پیچیده عملکرد بدتر میشود. فشارِ حضور شما لزوماً منفی نیست؛ میتواند دیگران را به نسخه توانمندترشان تبدیل کند یا اگر هنوز در حال یادگیری باشند، دچار خطا شوند.
راهکار:
این جمله را میتوان از لنز روانشناسی به «اثر تماشاگر» گره زد: حضور دیگران سطح برانگیختگی را بالا میبرد. در کارهای ساده عملکرد بهتر و در کارهای پیچیده بدتر میشود. حضور تو هم محرک است هم استرسزا؛ بستگی دارد طرف مقابل در چه سطحی از مهارت قرار دارد.