حضور خدا در شب

حضور خدا در تاریکی شب؛ دلگرمی برای روزهای سخت:

هنگام تاریکی، آمیگدال مغز تهدید را شبیه‌سازی می‌کند و ضربان قلبت بالا می‌رود؛ اما پژوهش‌های عصب‌شناختی نشان داده‌اند فعال‌سازی مدارهای «دلبسته به یک حضور حامی» مثل تصور خدا یا همراه خیالی، فعالیت قشر جلوی مغز را تقویت و پاسخ استرس را سرکوب می‌کند. یعنی باور به «کنار توست» فقط آرامش‌بخش نیست؛ از نظر تکاملی، مکانیزم بقاست. آیا تجربه‌ی این آرامش در شب، برایت ملموس‌تر از روز است؟

راهکار:

اگر این جمله را در آینه به خودت بگویی، شاید متوجه شوی که آن خدا در درون تو هم هست؛ نه فقط در تاریکی شب.