زندگی در سرزمین درد: معنای حضور در پایان:
پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد مغز انسان در مواجهه با درد مزمن، همان مدارهای «معنا» را فعال میکند که در تجربههای شاد. یعنی درد و معنا در مغز یک مسیر عصبی مشترک دارند. این یعنی «حضور پر از درد» شاید تنها راهی باشد که مغز ما برای یافتن معنا بلد است. پس آیا پایان، خودِ آغازی دیگر نیست؟
راهکار:
اگر «حضور پر از درد» را پایان میدانی، شاید خودِ حضور همان معنای زندگی است؛ پارادوکسی که نیچه میگفت: «آن که چرایی دارد، با هر چگونگی کنار میآید.»