ضربالمثل: اگر به عیادت نیامد به عزا میآید:
پدیدهای به نام «برجستگی مرگ» در روانشناسی اجتماعی وجود دارد: وقتی افراد با مرگ مواجه میشوند، برای کاهش اضطراب وجودی خود به سمت آیینهای جمعی میروند. ولی این حضور اغلب برای تخلیهی گناه ناشی از غیبت قبلی است، نه همدردی واقعی. آیا تا حال شده کسی سر خاک کسی گریه کند که در زندگی حتی یک پیام ساده برایش نفرستاده؟
راهکار:
این ضربالمثل تلخ را میتوان به نقد اجتماعی «سرمایهداری احساسات» تعبیر کرد: بسیاری از آدمها فقط در لحظات بحرانی برای تأیید خودشان حاضر میشوند، نه برای تو.