چرا عشق سخت است و به بلوغ نیاز دارد؟:
تحقیقات عصبشناختی نشون داده که مناطقی از مغز که مسئول پردازش طعم تلخ (مثل قشر جزیرهای) با نواحی مربوط به طرد اجتماعی و دلشکستگی همپوشانی دارن. یعنی مغز انسان واقعاً عشق نافرجام رو مثل سم تلخ تفسیر میکنه. نکته جالب: کودکان چون مغز پیشپیشانیای (مسئول تصمیمگیری پیچیده) هنوز کامل نشده، به طور غریزی تلخی رو پس میزنن. بزرگسالان اما یاد گرفتن که تلخی رو تحمل کنن تا شیرینی بعدش رو بچشند. سوال: آیا میشه این تحمل رو بدون تجربه مستقیم عشق، مثلاً از طریق داستان یا همدلی، یاد گرفت؟
راهکار:
این استعاره قشنگ رو میشه از زاویهای دیگه هم دید: هضم عشق نه به «مرد» بودن، بلکه به «آمادگی عاطفی» بستگی داره. هر کسی در هر سنی میتونه طعم تلخ عشق رو بچشد و ازش شیرینی بگیره، به شرطی که حاضر باشه بزرگتر از سنش فکر کنه.