هدف زندگی: تصاحب رنج یا یافتن معنا؟:
فلسفه اگزیستانسیالیستهایی مانند ویکتور فرانکل بر این اصل استوار است که رنج ذاتاً بیمعناست، اما انسان میتواند با واکنش خود به آن، معنایی شخصی و عمیق خلق کند. این نگاه، ما را از قربانی سرنوشت به خالق معنا تبدیل میکند. آیا میتوان پذیرفت که رنج، ماده خام ساختن شخصیت ماست؟
راهکار:
این دیدگاه را میتوان از زاویهای دیگر نگاه کرد: شاید ما نه برای «تصاحب» رنج، بلکه برای «دگرگون کردن» آن و یافتن معنا در دل چالشها به دنیا آمدهایم. این بازتعریف، نقش ما را از قربانی منفعل به بازیگر فعال تغییر میدهد.