هدف نهایی موفقیت

موفقیت مسیر است نه مقصد؛ راز لذت بردن از رشد:

تحقیقات عصب‌شناسی نشون میده که مغز انسان وقتی به یه هدف بلندمدت می‌رسه، دوپامین ترشح می‌کنه و بعد از اون افت شدیدی داره. اما اگه در طول مسیر، برای قدم‌های کوچیک هم پاداش در نظر بگیری، دوپامین به‌طور مداوم ترشح می‌شه و انگیزه حفظ می‌شه. این یعنی موفقیت واقعی، همون لحظه‌های میانیه. به‌نظرتون چرا ما همیشه چشم‌مون به مقصد نهایی‌ست و از همین لحظه غافلیم؟

راهکار:

این جمله رو میشه با یه مثال ملموس تکمیل کرد: مثلاً کسی که می‌خواد نویسنده بشه، هر روز نوشتنش خودش یه موفقیت کوچیکه، نه فقط چاپ کتاب. پس به جای تمرکز روی خط پایان، از هر قدم کوچیک لذت ببر.