حد وسط ندارم در عشق؛ یا میمیرم یا بیارزشم:
این طرز فکر «همه یا هیچ» در روانشناسی «دوتکهسازی» (Splitting) نام دارد؛ مغز برای کاهش ابهام، آدمها را یا فرشته میبیند یا شیطان. جالب اینجاست که عصبشناسی نشان داده هنگام احساسات شدید، قشر پیشپیشانی که مسئول دیدن خاکستریها و قضاوت پیچیده است غیرفعال میشود و آمیگدال فرمان میگیرد. پس حد وسط نداشتن فقط لجاجت نیست؛ الگوی عصبی بقاست. کدام تجربه این دریچه امنیتی مغزت را فعال کرده؟
راهکار:
این جمله در واقع یک «همه یا هیچ» احساسی است که ارزش تو را به واکنش طرف مقابل گره میزند؛ اگر ارزش واقعی مستقل از تأیید او تعریف شود، همین متن از یک التماس به یک بیانیه قدرت تبدیل میشود.