هیچ‌کی مثل تو نمی‌شه

هیچ‌کس مثل او نمی‌شود، حتی خودش:

پدیده‌ی «خاطره‌ی بازسازانه» را در نظر بگیر: مغز هنگام یادآوری، فیلم ضبط‌شده را پخش نمی‌کند، بلکه تکه‌های حافظه را هر بار از نو می‌چیند و در همین بازچینی، خاطره عوض می‌شود. نتیجه‌ی عجیب این است: «او»یی که الان ازش دلتنگی، نه خودِ واقعیِ گذشته، بلکه آخرین ویرایشِ ساخته‌شده توسط مغز توست. حتی اگر خودِ آن آدم برگردد، با نسخه‌ای روبه‌رو می‌شوی که هرگز در دنیای بیرون وجود نداشته است.

راهکار:

این جمله درباره‌ی «تصویر ذهنی» است، نه خودِ آن آدم. هر بار یادآوری، مغز خاطره را بازنویسی می‌کند؛ پس «خودش» هم اگر برگردد، دیگر با نسخه‌ای که در ذهن تو ساخته شده یکی نیست. معنی تلخ و آزادکننده‌اش: هم تو و هم او آدم‌های قبلی نیستید.