شعری برای معشوق: همه خوبان در برابرت هیچند:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد وقتی عاشق میشویم، قشر پیشپیشانی که مسئول ارزیابی نقادانه است، فعالیتش کاهش مییابد. یعنی مغز بهطور موقت «حالت ایدهآلسازی» را فعال میکند و معشوق را بینقص میبیند. این الگو در شعر «دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمند» به زیبایی مصداق دارد. آیا این سوگیری شناختی عشق را اصیلتر میکند یا فریبنده؟
راهکار:
این بیت از شگرد اغراق (هایپربولی) در شعر فارسی استفاده میکند. اگر به دنبال سرودن بیت مشابهی هستید، سعی کنید تصویری ملموستر از «عدم» خلق کنید، مثلاً «مثل مه در بر خورشید».