چرخیدیم و هیچی نصیبمون نشد؛ طنز تلخ زندگی:
در روانشناسی به این «سوگیری توجیه تلاش» میگن: ذهن ما فکر میکنه هر چرخشی باید نتیجه بده، اما توی دنیای واقعی اثر «تصادف محض» خیلی بیشتر از چیزی که تصور میکنیم توی توزیع نتایج نقش داره. مثلاً در آزمایشهای تصادفی، افراد با تلاش یکسان گاهی برنده و گاهی بازنده میشن. این بایاس باعث میشه شکست رو به خودمون نسبت بدیم حتی وقتی ربطی نداشته. سوال: آیا چرخیدن خودش نماد تلاش برای تغییر مسیره یا فقط سرگیجهست؟
راهکار:
شاید این جمله اشارهای به «نظریه بازی صفر» داره: در بعضی چرخهها، هیچ برد و باختی نیست فقط تکرار. یه نگاه جدید: چرخیدن خودش همون مسیر بود، نه وسیلهای برای رسیدن.