هیچی مثل قبل نیست؛ حتی آدمها:
علم حافظه میگوید هر بار خاطره را به یاد میآوریم، مغز آن را بازنویسی میکند؛ پس «قبل» هم دقیقاً همان قبل نیست. شخصیت هم ثابت نمیماند: پژوهشهای طولی نشان میدهند وظیفهشناسی و سازگاری طی دهههای ۲۰ تا ۴۰ زندگی تغییر میکند. شاید آدمها عوض نمیشوند، بلکه نسخههای بهروزشدهای از خودشان میشوند. کدام تغییر را هنوز «قبل» مینامی؟
راهکار:
شاید ثبات در آدمها توهم است؛ هر فرد با تجربههای تازه بهروز میشود. آنچه مثل قبل نیست، لزوماً بدتر نیست؛ فقط متفاوت است. بهجای گشتن دنبال نسخه قبلی آدمها، میتوان دید کدام پیوندها با تغییرها عمیقتر شدهاند و کدامها فقط به گذشته وابسته بودند.