هیچ چیز ماندگار نیست؛ حتی روح تو برای جسمت:
بدن انسان تقریباً هر ۷ تا ۱۰ سال یکبار تمام سلولهایش را بازسازی میکند؛ یعنی از نظر فیزیکی، تو آدم سابق نیستی. جالبتر اینکه مغز هم با وجود ثبات ظاهری، پیوسته در حال بازنویسی خودش است. این یعنی «ماندگاری» حتی در زیستشناسی هم یک خطای ادراکی است. اگر جسمت هر دهه عوض میشود، آن چیزی که «تو» را میسازد واقعاً کجاست؟
راهکار:
اگر همه چیز فانی است، پس تنها دارایی واقعی ما همین لحظهی گذراست. ناپایداری نه یک فقدان، که دعوتی به زندگی عمیقتر است.