هیچ خدایی پیدا نشد

پیام به آیندگان در زمستان 1404: خدایی در آسمان نیست:

در روانشناسی شناختی، «سوگیری تأیید پس‌نگر» باعث می‌شود که انسان‌ها همیشه «نبود» یک نیروی فراطبیعی را در لحظه‌های بحرانی با قطعیت بیشتری اعلام کنند. جالب اینجاست که در همین زمستان ۱۴۰۴، داده‌های نجومی نشان می‌دهد که کهکشان ما دقیقاً در حال عبور از یک ابر مولکولی عظیم است که نور ستارگان را ۳۰٪ کم‌رنگ‌تر نشان می‌دهد. شاید «خدای پنهان» فقط در گرد و غبار کیهانی گم شده باشد؟

راهکار:

این متن به شکلی تلخ، ناامیدی از یافتن معنای متعالی در دل اسطوره‌های فروپاشیده را روایت می‌کند. شاید بتوان آن را با مفهوم «خلأ خدایی» در روانشناسی معنا (Viktor Frankl) پیوند داد؛ جایی که انسان پس از نابودی ارزش‌های مقدس، ناچار به خلق دوبارهٔ معنا در دنیای بی‌خدا می‌شود.