هیچ یادی نمی‌ماند

هیچ یادی از یادمان نخواهد ماند:

بر اساس قانون دوم ترمودینامیک و انبساط شتاب‌دار کیهان، جهان رو به «مرگ حرارتی» می‌رود؛ وضعیتی که در آن تمام ماده و انرژی به تعادل می‌رسد و هیچ ساختار اطلاعاتی، حتی پیشرفته‌ترین سنگ‌نوشته‌ها یا کدهای دیجیتال، بقا پیدا نمی‌کند. نوربرت وینر، پدر سایبرنتیک، می‌گفت اطلاعات در نهایت قربانی آنتروپی می‌شود. ما به معنای واقعی کلمه ساکنان یک چشم‌برهم‌زدن کیهانی هستیم.

راهکار:

این نگاه را می‌توان چرخشی رادیکال داد: اگر هیچ یادی نمی‌ماند، شاید تنها «وظیفه» ما تجربهٔ ناب و پرحضور همین لحظه باشد؛ کیفیت اکنون، یگانه میراث نامرئی ماست که در تار و پود کیهان حل می‌شود.