طنز بزرگنمایی خاطرات سه روز حبس:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد هر بار که خاطرهای را به یاد میآوریم، مدارهای عصبی آن دوباره فعال و بازنویسی میشوند. به این فرآیند «حافظهی پویا» میگویند. یعنی خاطرهی سه روزه بعد از پنج سال روایت، دیگر آن سه روز اصلی نیست. آیا این یعنی ما همه خاطرات را ناخواسته اغراق میکنیم؟
راهکار:
این طنز به خوبی به پدیدهی 'حافظهی اغراقآمیز' اشاره دارد. در روانشناسی ثابت شده که هر بار خاطرهای را بازگو میکنیم، ناخودآگاه جزئیات جدیدی به آن اضافه میکنیم. اگر دوست دارید این مکانیسم را بهتر بشناسید، کتاب 'اشتباهات حافظه' از دانیل شکتر را پیشنهاد میکنم.