هار شدن آدم‌ها

چه سگاییو آدم کردیم که الان هار شدن:

در روانشناسی اجتماعی پدیده‌ای به نام «بومرنگ وفاداری» (Loyalty Boomerang) وجود دارد: هرچه بیشتر به کسی اعتماد کورکورانه کنی، احتمال اینکه آن شخص در لحظهٔ حساس به تو پشت کند بیشتر است. علت؟ اعتماد بی‌حد، حس قدرت و مصونیت کاذب به طرف مقابل می‌دهد و او را به سمت سوءاستفاده می‌کشاند. این شبیه اثر «نفرین برنده» در شرطبندی است. سؤال برای جامعه: چه مرزی میان اعتماد و ساده‌دلی است؟

راهکار:

این جمله بوی تلخی از اعتماد شکسته را دارد. شاید نگاه دیگری: گاهی «هار شدن» آدم‌ها نشانهٔ قدرت گرفتن خود واقعی‌شان است، نه لزوماً خیانت. آیا ممکن است آن «سگایی» که تربیت کردیم، در اصل گرگی بودند که فقط لباس رامش پوشیده بودند؟