جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

حامی واقعی

1 پست
متن های حامی واقعی / بهترین متن حامی واقعی [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
بچه که بودم وقتی برق میرفت بابا هر جای خونه که بود داد میزد نترسی ها من اینجام . الان توی جایی از زندگیم دلم یکی رو میخواد که وسط تاریکی های زندگی اونجایی که هیچ نور امیدی وجود نداره یهو داد بزنه بگه نترسی ها من اینجام..!)️
4.6
عاشقانه تنهایی نیاز به امنیت عاطفی ترس از تاریکی تنهایی در بزرگسالی حامی واقعی
در علوم اعصاب، شنیدن صدای فردی امن هنگام ترس، فعال...

نیاز به امنیت عاطفی؛ دلتنگی برای صدای «من اینجام»:

در علوم اعصاب، شنیدن صدای فردی امن هنگام ترس، فعالیت آمیگدال را مهار و کورتیزول را کاهش می‌دهد؛ «من اینجام» در کودکی فقط آرام‌بخش نبود، مدار عصبی ترس را واقعاً خاموش می‌کرد. این نیاز در بزرگسالی از بین نمی‌رود؛ به روابط نزدیک منتقل می‌شود و در ابهام‌های زندگی دوباره فعال می‌شود. مغز بین تاریکی فیزیکی و تاریکی روانی تفاوت چندانی نمی‌گذارد؛ هر دو سیستم هشدار مشترکی را روشن می‌کنند.

راهکار:

این حس را می‌توان «گرسنگی امنیت» نامید؛ در کودکی تاریکی با صدای پدر معنا پیدا می‌کرد، اما حالا مغز همان الگو را برای ابهام‌های زندگی می‌خواهد. نسخه بزرگسالیِ «نترسی ها من اینجام» همیشه فریاد نیست؛ گاهی حضور آرام و قابل‌اعتماد کسی است که حتی بدون راه‌حل، کنار تو در تاریکی می‌ماند.

مشابه ها