حالت پرواز

ای کاش زندگی حالت پرواز داشت:

آرزوی حالت پرواز در زندگی:

آیا می‌دانید مغز انسان حدود ۴۷٪ از زمان بیداری را در حالت «پیمایش ذهنی» یا روزمره‌پردازی به سر می‌برد؟ یعنی همان حالت پرواز ذهنی. پس زندگی از قبل حالت پرواز دارد، فقط اسمش را نگذاشته‌ایم. سوال اینجاست: آیا واقعاً می‌خواهیم از همه چیز جدا شویم یا فقط به دنبال کنترل بیشتریم؟

راهکار:

گاهی حالت پرواز زندگی یعنی لحظه‌ای که از نگرانی‌های روزمره فاصله می‌گیری و به چیزهای عمیق‌تر فکر می‌کنی. خود این آرزو نشانه‌ی نیاز به تغییر زاویه دید است.

حالت پرواز زندگی: آرزوی آفلاین شدن از دنیای پر از آشوب:

حالت پرواز تلفن همراه در اصل برای جلوگیری از تداخل سیگنال‌های رادیویی با سیستم‌های ناوبری هواپیما طراحی شد، اما حقیقت این است که از نظر فنی این تداخل تقریباً اثبات نشده است. این حالت یک "زندان ذهنی خودخواسته" هم هست: وقتی هواپیما مجبورتان می‌کند آفلاین شوید، مغز شما بالاخره به حالت "پیش‌فرض" خود می‌رود و خلاقیت شبکه‌های عصبی خاموش را فعال می‌کند. اگر آدم‌ها هم دکمه‌ای برای قطع ارتباط داشتند، جامعه چقدر عمیق‌تر نفس می‌کشید؟

راهکار:

شاید جذابیت حالت پرواز در قطع ارتباط اجباری نیست، بلکه در اختیار کامل برای سکوت رادیویی است. قدرت دکمه قطع ارتباط همیشه دست شماست، اما حیوانات اجتماعی به ندرت از آن استفاده می‌کنند.