حالت خوب شدن

زمانی که خوب و بد دیگر مهم نیستند:

در روانشناسی، این حالت شبیه به «تحمل پریشانی» است، جایی که مغز پس از مواجهه مکرر با ناملایمات، دیگر آنها را به عنوان تهدید طبقه‌بندی نمی‌کند و یک آرامش عجیب از بی‌تفاوتی شناختی جایگزین می‌شود. آیا این بی‌اهمیتی، نشانه بهبودی است یا تسلیم؟

راهکار:

این ایده را می‌توان با مفهوم «آرامش درونی» (Inner Peace) در فلسفه‌های شرقی مقایسه کرد، جایی که رهایی از دوگانگی‌ها به عنوان یک مرحله تکاملی در نظر گرفته می‌شود.