حالت گیر کردن

بلاتکلیفی در رابطه؛ نه می‌شه تموم کرد نه ادامه داد:

پدیده‌ای به نام «خطای هزینهٔ غرق شده» (Sunk Cost Fallacy) می‌گه آدما چون از قبل زمان و احساسات ریختن، حتی وقتی ادامه دادن منطقی نیست، بازم ول نمی‌کنن. جالبه: مغز ترس از «هیچ» رو بدتر از درد ادامه دادن می‌دونه. اینجا دقیقاً همونجایی که تصمیم‌نگرفتن خودش یه تصمیم بزرگه. سوال تیز: آیا واقعاً راهی جز دو قطبی «تموم یا ادامه» وجود نداره؟

راهکار:

این بیت‌قولی نشون‌دهندهٔ پارادوکس تصمیم‌گیریه. گاهی ناخودآگاه‌مون راه سومی رو انتخاب می‌کنه: «نه گفتن به هر دو گزینه». شاید وقتشه بپرسی: اگه نه تموم کنم نه ادامه بدم، دقیقاً دارم چه غلطی می‌کنم؟