مرگ ایگو؛ وقتی «من» درون آدم میمیرد:
میدانستی حس «من» در مغز توسط شبکه حالت پیشفرض ساخته میشود؟ در تجربههای عمیق مراقبه یا مصرف سیلوسایبین، این شبکه موقتاً خاموش میشود و فرد دچار «فروپاشی ایگو» میگردد؛ حالتی که مرز بین خود و جهان محو میشود. انگار آن «من» در مغزت واقعاً میمیرد. حاضری این «من» رو موقتاً خاموش کنی؟
راهکار:
این «مردن من» در عرفان همان «مرگ پیش از مرگ» است. روانشناسی نوین هم «فروپاشی ایگو» را نه نابودی، بلکه عبور از مرزهای محدود خود و تجربه یگانگی با جهان میداند؛ انگار قطره به دریا میپیوندد.