حال نداشتن

زندگی بی‌امید: وقتی فقط نفس می‌کشیم:

جالب است بدانید که پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهد ناامیدی مزمن می‌تواند فعالیت «قشر پیش‌پیشانی» را کاهش دهد و مانند یک «خاموشی عاطفی» عمل کند. اما نفس کشیدن عمیق فعالانه می‌تواند مسیرهای عصبی مرتبط با امید را دوباره تحریک کند. آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که «نفس» ممکن است آخرین پیام امید از سوی بدن شما باشد؟

راهکار:

این متن به‌درستی حس ناامیدی عمیق را منتقل می‌کند. اما گاهی نفس کشیدن خود یک حرکت امیدوارانه‌ست؛ چون بدن هنوز برای ادامه می‌جنگد. اگر این حس برای شما آشناست، شاید بد نباشد به جای «دفن امید»، به «امید تازه» فکر کنید – حتی اگر کوچک باشد.