خوبم اما ویرانم؛ وقتی حال دل را نمیفهمند:
پارادوکس «خوبم» یک مکانیزم دفاعی به نام پنهانسازی هیجانی است: مغز برای کاهش بار شناختی، پاسخ کوتاه را جایگزین افشای آسیب میکند. پژوهشها نشان میدهد سرکوب مکرر هیجان، کورتیزول را بالا و حافظه کاری را ضعیف میکند و تنهایی را تشدید میکند؛ چون دیگران کلمه را میشنوند نه حالت را. به این شکاف همدلی میگویند. آیا «خوبم» یک دروغ اجتماعی است یا زره؟
راهکار:
خوبِ ویران، تناقض نیست؛ زبانِ نسلهایی است که یاد گرفتهاند برای نُمردن از نگاه دیگران، «خوبم» بگویند. این جمله دقیقاً جایی متولد میشود که نیاز به دیدهشدن با ترس از قضاوت گره میخورد.