شوق دیدار؛ وقتی دل پیش از وصال میتپد:
مغز «شوق دیدار» را مثل پاداش پیشبینیشده میسازد: دوپامین بیشتر در انتظار دیدار اوج میگیرد تا در خود دیدار. هسته اکومبنس و قشر کمربندی قدامی، انتظار و لذت را در هم میبافند؛ به همین دلیل زمان کش میآید و دل زودتر از معشوق میرسد. چرا انتظار گاهی از وصال قویتر است؟
راهکار:
این مصرع را میتوان اینطور بازخوانی کرد: شوق دیدار، پیشنمایشِ فشردهی وصال است؛ دل پیش از رسیدن، طعم رسیدن را میچشد. اگر ادامهاش را بنویسی، بگذار از «چه با دل میکند» به یک تصویر حسی مشخص برسد؛ مثلاً تپش، بیخوابی یا روشن شدن ناگهانی اتاق.