حال بد دائمی

وقتی خنده‌ها فرار می‌کنند و آرزوها می‌دوند:

در روانشناسی، «آنهدونیا» ناتوانی در احساس لذت است و اغلب با افسردگی مرتبط است. جالب است که مغز می‌تواند مسیرهای شیمیایی پاداش را «خاموش» کند، گویی سیستم لذت فرسوده شده. آیا این یک شکست احساسی است یا یک مکانیسم محافظتی پیچیده؟

راهکار:

گاهی این حس، نشانه‌ای از «بی‌حسی آموخته‌شده» است؛ مغز برای محافظت از خود در برابر ناامیدی، انتظار لذت را کنار می‌گذارد. شاید وقت آن است که به‌جای تعقیب «حال خوش» بزرگ، به دنبال «لحظه‌های خنثی» کوچک بگردی: یک فنجان چای گرم، پنج دقیقه نور آفتاب. این‌ها پل‌های کوچکی به سمت احساس هستند.