رابطه حافظه و کینه؛ یادم میمونه ولی کینهای نیستم:
مغز ما برای بقا، خاطرات منفی را قویتر از خاطرات مثبت ثبت میکند؛ این یک سوگیری شناختی به نام «انحراف منفیگرایی» است. شاید مسئله کینه نیست، بلکه مکانیسم دفاعی ذهن برای جلوگیری از تکرار درد است. آیا این حافظه انتخابی، بیشتر یک زندان است یا یک کتابچه راهنمای بقا؟
راهکار:
میتوانی این خاطرات را روی کاغذ بنویسی و سپس آن را پاره کنی یا بسوزانی؛ این یک تمرین نمادین برای رها کردن بار ذهنی آنهاست.