حافظه مکان‌ها

انسان‌انگاری اشیاء: گواهان خاموش عواطف انسانی و خاطرات:

شعر شما ماهرانه پدیده‌ی «انسان‌انگاری» را به تصویر می‌کشد؛ اینکه چگونه اشیاء و مکان‌های بی‌جان، چون آینه، بیمارستان یا حتی تخت‌خواب، به مخزنی خاموش از شدیدترین احساسات و خاطرات ما بدل می‌شوند. این تداعی، ارتباط عمیق ما را با محیط اطرافمان و قدرتی که آنها در ثبت لحظات زندگی ما دارند، بازتاب می‌دهد و نشان می‌دهد هر شیئی می‌تواند گواه هزاران داستان ناگفته باشد.

راهکار:

فضاهایی که در آن‌ها زندگی می‌کنیم، ظرفی برای خاطرات ما هستند. برای غنی‌تر کردن تجربه‌تان، آگاهانه لحظات معنادار را خلق کنید. چرا که هر شیء و هر گوشه از خانه‌ی شما، می‌تواند قصه‌ای از شما را در خود ثبت کند و در آینده، یادآور لحظات شیرین یا درس‌آموز باشد.