ناسپاسی انسان؛ حافظهای کوتاهتر از ماهی:
تحقیقات عصبشناختی نشان میدهد که مغز انسان برای فراموش کردن خوبیهای دیگران از همان مدارهای استفاده میکند که برای کاهش درد فیزیکی فعال میشوند. این یک مکانیسم بقای اولیه است: نادیده گرفتن تعهدات عاطفی برای تمرکز بر تهدیدهای فوری. آیا شما هم در اطرافتان نمونهای از این «فراموشی محبت» دیدهاید؟
راهکار:
این جمله به پدیدهٔ «توجیه خود» اشاره دارد؛ مغز انسان برای حفظ عزت نفس، خوبیهای دیگران را کمرنگ و بدیها را پررنگ میکند. نتیجه: ناسپاسی نه از روی بدجنسی، که محصول ناخودآگاه ذهن است.