حافظ و یوسف

دلتنگی یوسف گمگشته در شعر حافظ:

آیا می‌دانستی داستان یوسف در اساطیر کهن بین‌النهرین هم هست؟ لوح‌هایی از ۱۸۰۰ پیش از میلاد نشان می‌دهد که «یوسف» نماد خورشیدی است که در «چاه» زمستان فرو می‌رود و در بهار بازمی‌گردد. حافظ این اسطوره را با غم پدرانه یعقوب ترکیب کرده تا «چاه» را به «انتظار ابدی» تبدیل کند. آیا این بیت، نوید بازگشتی در پس‌زمینه دارد؟

راهکار:

اگر این بیت رو برای دلتنگی نوشتی، می‌تونی با یک نگاه تازه به «بازگشت» نگاه کنی: در روایت قرآنی، یوسف بعد از سال‌ها به پدر برگشت، اما در این شعر، بازگشتش تا قیامت به تعویق افتاده. شاید این «چاه» نه یک پایان، که یک استعاره از انتظار بی‌پایان باشد. چه طور این حس رو با تصویری از نور در ته چاه ترکیب می‌کنی؟