یه انسان دنیام؛ دنیایی از عشق در یک جمله:
نامیدن کسی «دنیای من» پایه عصبی دارد: طبق نظریه دلبستگی، مغز فرد مورد علاقه را بهعنوان پایگاه امن ثبت میکند و حضورش سطح کورتیزول را کاهش میدهد. در fMRI، دیدن عکس معشوق مدارهای پاداش را مشابه کوکائین فعال میکند. به همین دلیل، از دست دادن او واقعاً مثل فروپاشی یک جهان درونی است.
راهکار:
این جمله در اصل یعنی ذهن شما توانسته بینهایتِ «دنیا» را در یک نقطه متمرکز کند. این یک نقطهضعف نیست، بلکه اوج قدرت شناختی مغز برای خلق معناست؛ همان مکانیزمی که به زندگی جهت میدهد.