کسی که میگه نفسی ولی کپسول اکسیژن داره:
در نظریه دلبستگی، آدمهای اجتنابی دقیقاً همین کار را میکنند: برای هر رابطه مهم، یک «کپسول اکسیژن» احساسی نگه میدارند تا وابستگی برایشان خطرناک نشود. عصبشناسها هم میگویند مغز وقتی گزینه جایگزین میبیند، مدار دوپامینِ ارزشگذاری به شریک عاطفی را کمتحریک میکند؛ یعنی وجود کپسول فقط یک احتیاط نیست، خودش باعث میشود تو واقعاً «نفس» نباشی. چند نفر از ما حاضریم کپسولها را دور بریزیم؟
راهکار:
شاید اون کپسولها فقط ترس از دست دادن باشن؛ آدمها گاهی برای کسی که نفسشونه هم کپسول نگه میدارن، نه بهخاطر نبودنش، بهخاطر اضطراب بودنش.