رها کردن مشکلات؛ درسی از زندگی:
مغز انسان برای مسائل حلنشده از اثر زیگارنیک استفاده میکند: ناتمامها بیش از کاملها در حافظه میمانند. اما تصمیم آگاهانه برای «گذشتن» این چرخه را میشکند و مسیرهای عصبی جدیدی میسازد. آیا تا به حال رها کردن یک مشکل خود راه حل آن بوده؟
راهکار:
این جمله به نظریه «پارادوکس حل مسئله» اشاره دارد: گاهی برای حل یک مشکل، باید از تلاش برای حل مستقیم آن دست کشید. تحقیقات نشان میدهد که «رها کردن» فعالانه (نه انفعالی) میتواند به مغز اجازه دهد به ایدههای نوآورانه برسد. مثل معمای «نه دوز» که راه حلش عبور از خطوط است.