گذشته شاد

بی عاطفه خطاب شدم، ولی عکس های کودکیم چیز دیگری می گویند:

وقتی احساسات له می‌شوند، مغز به حالت انجماد هیجانی می‌رود—یک مکانیسم دفاعی که روان‌شناسان به آن «گسلایتینگ عاطفی» می‌گویند: قربانی، به خاطر زخم‌هایش متهم به بی‌احساسی می‌شود. عکس‌های کودکی حافظه هیجانی واقعی را حفظ می‌کنند و ثابت می‌کنند شادی یک مهارت ذاتی است که می‌توان دوباره فعالش کرد. چند نفر از شما این برچسب را تجربه کرده‌اید؟

راهکار:

شاید آن خنده تحقیرآمیز، نقابی برای ناتوانی او در پذیرش عشق بود. عکس‌های کودکی‌ات گواهی می‌دهند که شادی در ذات توست و هنوز هم قابل دسترسی است، حتی اگر دیگران انکارش کردند.