زندگی بدون بازگشت و بار سنگین گذشته:
در فیزیک کوانتوم، مفهوم «پیکان زمان» نشان میدهد که گذشت زمان برگشتناپذیر است، دقیقاً مانند زندگی. اما روانشناسی میگوید حافظه ما یک روایت ثابت نیست، بلکه هر بار با یادآوری، آن را بازنویسی میکنیم. آیا میتوان این «تاریخ» را نه به عنوان حکم، بلکه به عنوان متنی برای ویرایش دوباره دید؟
راهکار:
این متن را میتوان از زاویهای دیگر دید: شاید این «تاریخ» نه یک زندان، بلکه دفترچهای است که فصلهای جدیدش هنوز نوشته نشده. چه کلمهای برای فصل بعدی زندگیات انتخاب میکنی؟