گذشته و اکنون

برخورد با غریبه‌ای آشنا:

تحقیقات نوروساینس نشان می‌دهد که مغز ما برای هر فرد آشنا یک 'الگوی عصبی' منحصربه‌فرد دارد، اما همین الگوها با گذر زمان و تغییر چهره، دچار نویز می‌شوند. وقتی به غریبه‌ای برمی‌خوریم که 'تمامش را می‌شناسیم'، در واقع مغز دارد یک الگوی قدیمی را بازنویسی می‌کند. این پدیده 'مغز در حال تطبیق' است. سوال: آیا ما واقعاً دیگران را می‌شناسیم یا فقط خاطره‌ای از آنها را؟

راهکار:

گاهی غریبه‌ای که کاملاً می‌شناسیم، تصویری از خودمان در آینه گذشته است؛ تغییر کرده و ناآشنا.