قیافه گرفتن و گذشته کسی؛ طنز تلخ واقعیت:
همه ما یه جورایی مدیر برداشت دیگرانیم. طبق نظریه «مدیریت تصویر» اروینگ گافمن، آدمها مدام روی صحنهی اجتماعی نقش بازی میکنن تا بخشهایی از گذشتهشون رو پنهان کنن. جالب اینجاست که مغز ما وقتی دروغ میگیم (حتی با قیافه)، ناحیهای به اسم «cortex prefrontal» بیشتر فعال میشه تا تناقض رو مدیریت کنه. این یعنی قیافه گرفتن واقعاً برای مغز انرژیبره! بهنظرتون چرا بعضیها انقدر روی پنهانکاری اصرار دارن؟
راهکار:
این جمله طنزآمیز رو میشه بهعنوان یک یادآوری قشنگ برای خودمون دید: هرکس یه گذشتهای داره، پس بهتره قیافه نگیریم.