گذشت از خون شهدا

شهدای میناب و خون بی‌گناه؛ چرا گذشت ممکن نیست؟:

در روان‌شناسی اجتماعی، «حافظهٔ جمعی» خون‌های ریخته‌شده را به روایتی هویتی تبدیل می‌کند؛ همین روایت است که نسل‌ها را به سوگ و مطالبهٔ عدالت پیوند می‌دهد. تاریخ نشان داده سوگواری جمعی می‌تواند بدون انتقام، به موتور مسئولیت‌پذیری تبدیل شود. آیا یادبود شهدا می‌تواند عدالت‌خواهی پایدار بسازد؟

راهکار:

این جمله فقط سوگ نیست؛ یک تنش بین «فراموشی» و «عدالت» است. خون بی‌گناه در حافظهٔ جمعی نه با گذشتِ عاطفی، که با ثبت روایت و مسئولیت‌پذیری معنا پیدا می‌کند.