گذشت از آرزوها

شهدا؛ قهرمانانی که آرزوهایشان را پل آرزوهای ما کردند:

از منظر روانشناسی تکاملی، ازخودگذشتگی تا پای جان یک تناقض بزرگ است. اما پژوهش‌ها روی «هم‌آمیزی هویتی» نشان می‌دهند وقتی فرد خود را با یک هدف یا اجتماع یکی بداند، مدارهای عصبی «خود» به کل جمع تعمیم می‌یابد. برای چنین مغزی، مرگ برای دیگری دقیقاً مانند حفظ خود است—به همین دلیل قهرمانان بی‌ادعا، آگاهانه از رؤیاهای شخصی عبور می‌کنند.

راهکار:

شهدا آرزوهایشان را ترک نکردند، بلکه آرزویشان را بازتعریف کردند: تبدیل شدن به پلی برای تحقق آرزوهای جمعی. آنها سرمایهٔ جان را صرف سهامداری در رؤیای ما کردند.